เมื่อวานนี้วันเกิดเราใช่ไหมล่า แก่ละ ขึ้นเลขสองแบบเต็มยศเลยคราวเน้ - -"

ขอบคุณพ่อกับแม่ พี่ๆ เพื่อนๆ และทุกคน ที่อวยพรนะจ้ะ

วันนี้เลยเอาของขวัญมาอวดหล่ะ คึคึคึ

คนแรกเลยบลอคบ้านใกล้เรือนเคียง พี่พีคอบบร้าาาาาาา~~

พี่พีบอกไม่มั่นใจว่าแป้งชอบใครเป็นพิเศษ แต่แป้งถือว่าพี่น่ารักมากนะ

พยายามทำแจจ๋าให้แป้งเนี่ย คึคึคึ ขอบคุณนะคะ แป้งว่าเหมือนออกนะ สวยด้วย ^_^

กระซิบนิดนึง... จริงๆแล้วแป้งชอบยูชอนมากๆๆๆๆๆหล่ะพี่พี แต่แจแป้งก็ชอบ ชอบทั้ง๕คนเลยในดงบังฯ

จริงๆพี่เค้าให้มาอีกสองอันแต่ไม่ใหะดูหรอก จิเก็บไว้เล่นคนเดียว กร๊ากกกก

ของขวัญชิ้นถัดมาก็ได้มาจากอาจุมนัด เป็นอีการ์ด

น่ารัก~ มีตัวอะไรมาร้องเพลงงุ้มงิ้มๆ ไม่น่าเชื่อว่าอาจุมจะเลือกอะไรน่ารักๆมาให้ คึคึ

ขอบคุณพี่นัทมากๆนะคะ *กอด*

ต่อมาก็เป็นการ์ดกับเค้กจากแพง... รูมเมทเราเอง

ถัดมาก็เป็นโทรศัพท์สายตรงจาก อัครฯ โทรมาเวิ่นอยู่พักนึง

บอกจะร้องเพลงให้วันเกิด แต่ไม่ขอร้องเพลงแฮปฯ แนวจริงๆ - -"

แล้วก็มีพี่ๆเพื่อนๆ ที่บอร์ด บ้านทอป และย้านทูยู น่ารักกันจริงๆ ตั้งกระทู้อวยพร อวยพรผ่านแชทบอกซ์

อ้อแล้วก็เพื่อนโบ้ กะเพื่อนนิค ร้องเพลงแฮปฯ กลางดอยคำ เริ่ดมาก ทุกคนมองชั้นเป็นตาเดียวเลย

ไหนจะโทรศัพท์จากเพื่อนสนิท ^_____^ สิรี~~~ และเมสเสจ จากหลายๆคนด้วย

แต่ที่เห็นจะกรี๊ดอยู่ไม่น้อยก็สาวๆบ้านเวิ่นฯ ณ พันทิปเนี่ยแหละ

พี่มิลค์ลงทุนให้ปาร์คขามาขอเราแต่งงาน(แบบหลอกๆ) พร้อมแหวนมั่น แอร๊ยยยย เขิลลล >/////<

ปาร์คขามิต้องเขิลไป คึคึคึ

ตอบไม่ต้องคิด.. Absolutely!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

พี่มิลค์บอกว่าเดี๋ยวจะหาว่าปาร์คมามือเปล่า... 

จัดไปอย่าให้เสียค่ะปาร์คขา... แพคกระเป๋าไปอยู่ด้วยกันเลยมั้ย?.... ตื่นย่ะตื่นนนนนน

ก็อย่างที่เห็นว่าเราไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวบนโลกนี้ หลายๆคนที่อวยพรวัดเกิดให้เราอย่างตั้งใจ

เราก็ไม่เคยเจอเขาด้วยซ้ำ มิตรภาพบางทีมันก็คงไม่ต้องตัวตนหรอก ใช้ใจทำให้เนี่ยซึ้งกว่าเยอะ

อย่างพี่พี(ขอพาดพุง คึคึ) เราจำได้ว่ารู้จักกับพี่เค้าครั้งแรกเพราะเราอัพบลอคว่าป่วย

พี่เค้าก็เคยมีคนรู้จักป่วยแบบเรา พี่เค้าก็ให้กำลังใจ จากนั้นเราก็ไปมาหาสู่บลอคกันอยู่เนืองๆ

แล้วเราก็คิดว่าพี่เค้าเป็นพี่ชายที่น่ารักคนนึง (แป้งเข้าใจถูกใช่มั้ยว่าพี่เป็นผู้ชาย... ฮา ล้อเล่นค่ะ)

อย่างพี่นัท แป้งก็รู้จักกับพี่นัทจากบอร์ดบ้านทอป รวมทั้งพี่รี่ พี่ปุ๋ย พี่กุ๊ก พี่โต๊ด และหลายๆพี่

แล้วก็เจอกันตัวเป็นๆตอนมีทบ้านทอป

แต่กับพี่นัท... แป้งคิดว่าเคมีเรามันคงเข้ากันได้(มั้ง?)

และมันคงเป็นเคมีประหลาดๆ ไม่ก็เคมีระเบิดปรมณู - -"

เพราะแป้งคุยหลายๆเรื่องกับพี่นัท บ่นๆแทบทุกเรื่องกับพี่นัท เวิ่นทุกๆเรื่องของห้อยศักดิ์กับพี่นัท

บางเรื่องที่แป้งไม่บอกใครแต่แป้งบอกพี่นัท ทั้งๆที่เรารู้จักกันได้ปีนิดๆเองถูกมั้ย?

อย่างบ้านเวิ่นฯนี่ก็อีกทุกคนที่นั่นน่ารักมากเราไปเล่นได้ไม่นาน ทุกคนพอรู้ว่าวันเกิดเราเค้าก็อวยพร

เอารูปเค้กรูปของขวัญมาแปะยกใหญ่ สนุกสนานกันไป จนเราได้แต่งงานกะปาร์คขา (ยังไม่เลิกเพ้อ)

บางคนอาจมองว่าที่เค้าทำๆไปเค้าอาจจะทำไปงั้นๆ ไม่ได้ใส่ใจเราจริงๆหรอก

นั่นก็แล้วแต่คนอีกนะ ถ้าคิดแบบนั้น ก็เศร้าใช่ไหม มองอะไรในมุมสว่างๆบ้างดีกว่า

โลกนี้ไม่ได้มีแต่เรา ที่หวังดีกับตัวเราเอง คนอื่นที่เค้าเป็นคนดี เค้าก็หวังดีกับเราเหมือนกันนะ

เอนทรี่ก่อนๆ อีโมไปซะเยอะเรื่องปาร์คขา...

ถามตัวเองว่าทำไมรู้สึกแปลกๆตอนเห็นน้ำตายูชอน...

เราก็ตอบไม่ได้... เราคุยกับเมทเหมือนกัน

ว่าเออมันคงเป็นอารมณ์ตื้นตันมั้ง

เหมือนตอนคอนมิโรติก ปาร์คมายืนอยู่ตรงหน้า นานมาก (เพลงอินซา)

เค้าไม่ได้มองเรา ไม่ได้มีเอ็คชั่น รีแอคชั่นอะไรกับเรา แต่น้ำตามันไหล

ไม่รู้ทำไมแล้วภาพนั้นมันก็โคตรจะ imprint  เลยเราจำได้เหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน

นึงถึงแล้วก็ทำหน้าเพ้อๆตลอด เป็นเอามากๆ แต่มัน imprint จริงๆนะ

เอาเป็นว่าไม่ว่าปาร์คจะร้องด้วยอารมณ์ไหน เราก็อีโมทุกครั้งไปน่ะนะ

อยากไปอยู่ตรงนั้น ค่อยๆเอามือปาดน้ำตาออกจากแก้มให้เบาๆ ทีละข้างๆ

แต่ก็รู้ไงว่าทำไมได้... นั่นละมั้งเลยทำให้อีโมขึ้นมา

เอาเป็นว่ายังไงซะก็ขอให้ทุกวันของปาร์คมีรอยยิ้มนะ

เราอาจจะไม่เหมือนแฟนคนอื่นๆของปาร์ค ในหลายๆอย่าง

แต่ทุกอย่างที่ทำๆไป เราใช้ใจ ไม่ได้ใช้สมอง... เท่านั้นแหละ

edit @ 6 Oct 2009 02:07:26 by ~BAkA -*- MAf!A~