Faculty of Science in University of ART

ไม่เยิ่นเย้อ เอาละนะ

เมื่อวันพุธที่ 25 มิ.ย. ที่ผ่านมา

ผมไปเรียนวิชา มนุษย์และการสร้างสรรค์ ตามปกติ

วันนี้เรียนหัวข้อเกี่ยวกับการเมือง อาจารย์พูดถึงเรื่องการเมืองปัจจุบัน

แล้วอาจารย์ก็ถาม นศ. ว่ามีใครไป ม็อบมาบ้าง ไม่มีใครชูจักกูแร้ซักคน

แล้วอาจารย์ก็บอกว่า สิ่งที่กำลังเกิดกับพวกผม ซึ่งไม่ค่อยสนใจการเมือง

ทางภาษารัฐศาสตร์(หรือเศรษฐศาสตร์ ผมก็จำไม่ได้ แต่น่าจะรัฐฯ) เรียกว่า

"เป็นหมันทางการเมือง"

มักเกิดกับชนชั้นกลาง ผู้ซึ้งไม่ได้ผลประโยชน์กับเหตุการณ์ เลยทำให้ไม่ใครใส่ใจนัก

ครับสรุปได้คร่าวๆก็ประมาณนี้

และจากนั้นอาจารย์ก็เปิดสื่อ เรื่อง 14 ตุลา ให้พวกเรานักศึกษาดู

ดูจบให้ส่งคำถามที่สงสัยมา อาจารย์จะตอบให้

แล้วคำถามที่ผมได้ยินหลายครั้งคือ "ทำไมไม่มีนักศึกษาม.ศิลปากรไปร่วมชุมนุมในวันนั้นด้วย"

เออ ผมเองก็สงสัยครับ เพราะวันนั้นเด็กประถมยังไปแต่ ม. ผมทำไรกันอยู่

มีคนตอบติดตลกว่า มัวแต่นั่งวาดรูปกันอยู่มั้ง เออแฮะอาจจะจริง

แล้วผมก็นึกถึง "หมันทางการเมือง" ที่อาจารย์ว่า

อาจเพราะ ม. ผมเป็นหมันกันมานานแล้วก็ได้มั้งครับ

โดยส่วนตัวผมคิดว่า คนเรียนศิลปะมักไม่ชอบทำตัวเป็นเป้าให้คนสนใจหรอกครับ

ขออยู่ข้างหลังภาพดีกว่า จะเด่นไปทำไม ตัวผมคิดอย่างนี้นะครับ

เพราะตอนนี้ผมเองก็คงเป็นหมันจริงๆอย่างอาจารย์ว่า

เพราะผมไม่รู้จะไปร่วมม็อบทำไม เพราะไปก็ไม่รูจะเข้าฟากไหน เพราะไม่ได้อยู่ข้างใคร

แต่ถ้ายังทะเลาะกันนานกว่านี้ ผมอาจหายเป็นหมัน เข้าข้างใครไปก็ได้

อาจจะนะครับแค่อาจจะ

แล้วส่วนตัว(อีกแล้ว) ผมก็คิดว่าคงยังมีคนเป็นหมันอย่างผมอยู่อีกเยอะครับ

แต่คงไม่เยอะเท่าไร

อ่านๆไปดูเหมือนเป็นหมันแล้วดูไม่ค่อยรักชาติเลยแฮะ

ผมปล่าวเป็นอย่างนั้นนะครับ

ผมแค่ยังไม่รู้จะทำยังไงแค่นั้นเอง