MAf!A Holic D18 จงเจริญ ปล.ผมก็แค่คนล้นๆคนนึงครับ

ในที่สุดแล้ว ก้อได้เป็น sc36 เย้!!

ไม่ใช่ได้มาเพราะใครคนเดียว

แต่...ได้มาเพราะพวกเราทุกคน ร่วมแรง และ ร่วมใจ

ทำให้เราเป็นเรา ทำให้เราเป็นsc36

หุหุ ได้รุ่นมาแล้วดีใจมากมายครับทั่นผู้ช๊ม สามอาทิตย์แห่งการบากบั่น

ทั้งสู้กับตัวเอง และสู้กับสิ่งที่เป็นอุปสรรคที่รุ่นพี่ให้มา

ทีแรกคาดกันว่าจะไม่ได้กันอยู่แล้วรุ่นน่ะ

เพราะงานอะไรพี่ให้มาก้อทำไม่ได้ซักอย่าง

ได้ก็ไม่ดี ไม่ผ่าน ทำไปเครียดไปเหอๆ

งานก้อไม่ได้มีชิ้นเดียว ไหนจะหาเนื้อเพลง หาจิ๊กซอว์หกร้อยตัว

หาตราสัญลักษณ์และความหมายของคณะ และอีกมากมาย

แล้วกิจกรรมชิงธงต่างๆนานา ซึ่งตอนชิงธงหนแรก ก็ได้แค่ธงที่มีร่างตราคณะ

พอได้มา งานกีฬาน้องพี่ก้อโดนฉีกทิ้งไปซะอีก

แต่ในที่สุดแล้วก้อได้มา ธงสีเหลือง ตราพระพิฆเนศวร

ธงประจำคณะของเรา T^T ซึ้งงงงงง

แต่เหนือสิ่งอื่นใด พวกเราคงไม่ได้ธงหากไม่ได้เพื่อนคอยช่วยเหลือกัน

ยังจำบรรยากาศการตอนชิงธงครั้งแรกได้ดี เหมือนเกิดขึ้นเมื่อวานนี้เลย

รุ่นพี่ให้น้องผู้หญิงปิดตา โดนจะมีเพื่อนผู้ชายซึ่งถอดเสื้ออยู่

เพื่อเอาเสื้อรหัสของตัวเองมารองหัวและท้ายบ่อโคลนให้เพื่อนผู้หญิงที่ตัวเองต้องพาข้ามไป

ต้องพา "เพื่อน" ผู้หญิงข้ามอุปสรรค สิ่งไม่ดีต่างๆไปให้ได้

นั่นคือความหมายของการข้ามบ่อโคลน

เราเองก้อข้ามไปได้ ด้วยเพื่อน ที่ชื่อ "นนท์" เอก IT บ้านอยู่นครสวรรค์

อยู่หอนอกคนเดียว...(อย่าเพิ่งสงสัยอ่านไปก่อน)

พอข้ามครบ รุ่นพี่บอกว่าเห็นไหม เพื่อนผู้ชายของน้องยังข้ามสิ่งไม่ดีเหล่านั้นมาไม่ได้

เห็นไหมว่าเขาโป๊ เขาไม่ใส่เสื้อ (เห็นเต็มตาเลยค่ะ เหอๆ)

ถ้าน้องต้องการช่วยเพื่อนของน้อง ก็ให้น้อง เรียกชื่อของเพื่อนน้อง

ชื่อจริง นามสกุล ชื่อเล่น รหัสประจำตัว และ สาขาวิชาเอก

ความซวยมาเยือนแล้ว ตอนที่อยู่ในบ่อโคลนก้อรู้แค่ที่พิมไว้ข้างบนอ่ะ

คือกูจะต้องช่วยเพื่อนไม่ได้ใช่ไหม ทำไมละเนี่ย

รุสึกไม่ดี เสียใจ และในที่สุด ข้าพเจ้า เครียด โดนหามออกไปเลยทีเดียว

แต่วันต่อมา รู้มาว่าไอนนท์นั่น มันก้อจำชั้นไม่ได้ เวรกำ อุตส่าห์เสียใจ

ผลก้อคือ ประชุมเชียร์ครั้งหลังๆข้าพเจ้าโดนแยกออกไปอยู่โซนผู้ป่วย

แล้วการชิงธงครั้งที่สอง ก้อเกิดขึ้น

คราวนี้เพื่อนผู้ชายต้องทำหน้าที่หนักกว่าเดิม

คือเพื่อนผู้ชายสองคนต้องให้เพื่อนผู้หญิงขี่หลัง ข้ามบ่อโคลนอีก

แล้วการช่วยเพื่อนชายก้อเหมือนเดิม ให้เพื่อนผู้หญิง

เรียนชื่อจริง นามสกุล ชื่อเล่น รหัสประจำตัว สาขาวิชาเอก

แต่หนนี้ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ เสียดายนะ แต่ก้อถ้าเราเป็นอะไรไปตอนอยู่ที่ลาน

เพื่อน คือคนที่จะเดือดร้อน จะโดนทำโทษเพราะงั้นอยู่นี่ดีกว่า

แต่สุดท้ายวันนั้นก้อได้รุ่นมา แลกกับการบูม เอสซีบูม สามสิบหกชุด

แต่รุ่นพี่ลดให้ครึ่งหนึ่งคือ เหลือ สิบแปดชุด เพราะชุดนึงก้อต้องบูมสองรอบอยู่แล้ว

และรุ่นพี่ ปีสอง สาม สี่ ก้อช่วยน้องๆบูมอีกด้วย

ทำให้ในที่สุดก้อได้รุ่นมา

วันต่อมาก้อมีกิจกรรม วันสุดท้ายของการประชุมเชียร์แล้ว

มีการทำบุญเลี้ยงเพลพระ ทำความสะอาดลานไทร สักการะพระพิฆเนศวร

และที่เด็ด คือการเข้าห้องประชุมเชียร์ ไปดูคำเฉลยตัวตนของพี่ว๊ากทั้งหลาย

ขำกันสุดๆ พี่เชียร์ เต้นกันหน้านิ่ง หน้านิ่งมาก แต่ท่าทางกินขาดกันทุกคน

จากนั้นก้อมีการมอบสร้อย sc36 รูปจะเอามาให้ดูในโอกาสต่อไปนะจ๊ะ

แล้วก้อมีเทคของครั้งสุดท้ายจากพี่รหัส หุหุ ได้ข่าวว่า 260 ไม่มีพี่รหัสเลยซักปี

แต่ปาติหารย์มาแว้ว พี่รหัสโผล่มาแล้ว แต่พี่เค้าเป็นพี่ เกท ซะแล้ว

แถมอยู่คนละเอกอีกตะหาก หุหุ แต่พี่เค้าก้อใจดีนะ

เป็นพี่ผู้ชาย เรียกเราว่า ลูก ด้วยแหละ เรียกลูกทุกคำเลย รุสึกอบอุ่นดี

เลยถามพี่เค้าว่าชอบสีอะไร ไว้งานวัน thanks พี่ จะได้ซื้อให้ถูกไรงี้

พี่เค้าตอบว่า "พี่สีอะไรก้อได้ลูก หนูซื้อให้พี่รับได้ทั้งนั้นแหละลูก"

พี่เค้ายังบอกอีกว่า มีพี่ sc27 รหัส 260 อยู่นะเค้าเป็นเจ้าของร้านน้ำที่อาร์ต

ว่างๆให้ไปแนะนำตัวกับเค้า ว่าเป็นน้องรหัส หลานรหัส เหลนรหัส ก้อว่าไป

แล้วพี่รหัสอีกคนอยู่ปีสามแล้ว แต่เค้าจะไม่ค่อยว่าง ฉะนั้นโอกาสเจอน้อยมากกกกก

ส่วนพี่ปีสองซิ่วไปแล้ว แถมซิ่วสองครั้งอีกต่างหาก เหอๆดีแท้ๆ

แล้วไว้ว่างๆ หนูจะโทรไปหาพี่รหัสแล้วกันนะคะ อิอิ

ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ดู หรือ ตามกอล์ฟไมค์เลย แค่เรียนก้อจะไม่ไหวแล้ว

ได้แต่ตามเก็บรายการนั้นนี้ในเนตเอา

ไม่รุเมื่อไรจะได้ใช้ชีวิตปกติซะที จะได้มีเวลาไปหาลิงๆบ้าง อิอิ