LESS is MORE

พาราดอกซ์ในเอนทรีนี้ ไม่เกี่ยวกันพี่สองพาราดอกซ์ และชาวคณะแต่อย่างใด...

มาอัพก่อนไปเรียน แมธ ฟอร์... ฟอร์อะไร ฟอร์ PHYSICS เดี๋ยวมีคนมาถามอีก - -"

โดนหลายทีและ บอกเรียนแมธ ฟอร์ ฟอร์อะไร? ฟอร์นักฟิสิกส์ค่า โหะๆ

โอ้ วันนี้ไปวัดตัวตัดเสื้อชอปมาด้วย หกร้อย... กูจะบ้า แพงจริงวุ้ย เอาเถอะสั่งไปและ

 

ช่วงนี้มีหลายๆอย่าง หลายๆคน  และอีกหลายๆๆๆๆ ทำตัวขัดแย้งกันเอง ( paradox)

แล้วประกอบกับวันนี้เพิ่งจะเรียนปรากฎการณ์ Twins Paradox มาเลยอยากจะเขียน โฮะๆๆ

 

ก็อย่างที่บ่นๆไปมาแทบจะทุกเอนทรี่ (มากน้อยนั่นอีกเรื่อง)

ว่าช่วงนี้ชีวิตมันดราม่า อะไรที่เกี่ยวข้องกับชีวิตก็แลดูจะดราม่าไปซะหมด เฮ้อ...

โลกมันหมุนไปอย่างดราม่า คึคึคึ

ดราม่าแค่ไหน... ก็ขนาดที่ว่าไม่มาพร่ำเพ้อฟื้นฝอยใส่ปาร์คขาอย่างที่ควรจะทำน่ะสิ...

ตอนนี้รู้สึกว่า ยิ่งรักมาก ก็ยิ่งต้องปล่อยเค้าให้มาก พาราดอกซ์ดีนะ

 

เราชอบที่จะทำตัวเป็นคนที่ไม่รู้อะไรเลย เพราะเราไม่รู้จริงๆ ฮี่ๆๆๆๆ

หรือถ้ารู้ก็ทำเป็นไม่รู้ นั่นสบายใจกว่า แต่ในบางกรณีก็ดูเลว โฮะๆ

เพราะเราเกลียดการตอบคำถาม ยิ่งคำถามยากๆเรายิ่งเกลียด - -"

แล้วเราก็คิดว่า การพูดว่าเรารู้... สุดท้ายมันทำให้ตัวเราลำบากนะ - -"

เป็น "กูรู้" ไม่สนุกอย่างที่คิด

แต่เราก็ไม่เคยทำตัวเป็น "กูรู้" หรอกนะ เพราะไม่รู้อะไรเลย อย่างที่บอก - -"

 

ปกติแล้วเราเป็นคนเฮฮามาก จนบางคนมองว่ามากไป มึงใกล้จะบ้าแระนะ

แต่พอเป็นเรื่องพวกนี้ - -" คนไม่คิดมาก ก็เก็บเอามาคิด

คิดเล็ก คิดน้อย คิดนั่น คิดนี่  คิดแต่ไม่พูด บางทีก็อึดอัดดีนะ โหะๆ

อยากพูดแต่ก็ไม่อยากพูด... พาราดอกซ์อีกที

อาจจะไปเวิ่นใส่ใครบางคน... ต้องขออภัย แป้งหาทีระบายไม่ได้จริงๆจะจุกอก(แบนๆ)ตายเอา - -"

 

มีประโยคที่ได้ยินบ่อยๆ  เคยโดนหลายๆคนพูดกรอกรูหู ว่า

"แฟนคลับที่ดีไม่ควรคิดแทนศิลปิน"

คนที่โตๆกันแล้ว เค้าก็เข้าใจได้ แยกแยะได้แหละ เรื่องนี้ไม่ได้ยากอะไร

แต่กับเด็กๆ เราจะทำยังไงกับพวกเค้าหละ หรือคนที่โตแล้วแต่ไม่ยอมโต จะทำยังไง - -"

คิดไปก็ป่วยการ... เรื่องแบบนี้ถ้าคิดเองไม่ได้เค้าจะไม่รู้สึกตัวจริงๆนะ - -"

 

ทุกวันนี้ที่เป็นบ้าเป็นบอ ชอบคนนั้นคนนี้

อืมจะเป็นสิบปีและ จนสุดท้ายมาจอดไม่ต้องแจวเอาแถวๆนี้...

แป้งชอบที่จะมีส่วนร่วมกับคนที่ตัวเองชอบ

แต่ไม่อยากเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเค้า... พาราดอกซ์อีกที

ได้ทำอะไรดีๆให้ เค้ารู้ก็ดี ไม่รู้ก็ดี แต่อย่างน้อยๆเราก็รู้ของเราเอง

รู้ว่าเราอยากปกป้องเค้า ในแบบของเรา

อยากทำดีๆให้เค้า แป้งคิดว่าไม่จำเป็นต้องบอกใคร แป้งรู้ของแป้งคนเดียวก็โอเคแล้ว บางทีมันสบายใจ

แป้งอยากให้คนที่แป้งชอบใช้ชีวิตได้ปกติ ไม่ต้องกังวล กับคนที่บอกเค้าอยู่ข้างหลังว่ารักเค้า

ไม่ต้องหันมาดูหรอกว่ามีใครบ้าง แค่รับรู้ว่าเรา support นั่นก็ซึ้งใจแล้ว TT_TT

แป้งอยากซ่อน อยากอยู่ใน shelter (ขายของซะงั้นกรู) อยู่เงียบๆ สบายใจดี โฮะๆ

อยากให้เค้า เอนจอยกับชีวิต ทำในสิ่งที่อยากทำได้เยอะๆ ไม่ต้องแคร์คนอื่นมากก็ได้

แคร์คนอื่นมากๆมันก็เหนื่อย จริงๆนะ โฮะ

 

ทำแบบนี้อาจดูขวางโลก... ก็ขวางมานานแล้วถ้างั้นอ่ะ - -"

คนบางคนอาจคิดไม่เหมือนเรา... และอาจจะหลายคน

แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเราจะผิด...

 

ไม่ได้เข้าข้างใคร...

เพราะไม่มีข้างไหนต้องให้เข้าเลยจริงๆ

แล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าต้องเลือกข้างทำไม? เพราะอะไร?

ปิดหู ปิดตา เป็นบางครั้ง... มันก็ดีเหมือนกันนะ ^_^

เพราะเราเลือกที่จะเชื่อได้ ตัวเราของเรา อัตตาๆๆๆๆๆๆ

ไม่เข้าข้างใคร... เพราะมันไม่มีข้างไหนตั้งแต่แรกแล้ว!

อย่างที่รู้กันในหมู่ชาวแคสฯวันนี้

ข่าวโฮ-มินทำเอาชีวิตดราม่า... ไม่ดิ ดราม่าโคตรๆเลยตะหาก - -"

เราก็ไม่รู้ว่าอีกฝั่ง (มิอยากจิเอ่ยนาม - -") พยายามจะเล่นแง่ไหนกันแน่

ถึงได้ปล่อยข่าวแบบนี้ออกมา... มองแง่ไหนก็ดูเป็นการพยายามทำลายกันชัดๆ

ในเมื่อสู้ไม่ได้ เค้าคงกะทำลายให้ย่อยยับละมั้ง?

เราเองก็ไม่ใช่ขาวิเคราะห์ซะด้วย - -" (โง่อ่ะง่ายๆ)

แต่ตอนเห็น allkpop แปลอิ้งออกมา อ่านปุ๊ปก็... เฮ่ย ภาษาอังกฤษกูท่าจะแย่

เอาไปปล่อยให้เขาแปลเถอะ ไอ้ที่กูอ่านๆเข้าใจไปเมื่อกี้กูคงตีความคลาดเคลื่อน

ผลจากผู้เชี่ยวชาญแปล... เอิ่มคลาดเคลื่อนจริงๆ แต่ดันคลาดนิดเดียวอ่ะเดะ โฮ่ยยยย

ไอ้ที่กูหวังว่ากูจะอ่านแล้วเข้าใจผิด เข้าใจพลาด ห่านป่า โอ่ย อยากจะบ้าตาย

ต้องอัพเลเวลขณะอ่านข่าวอย่างหนักหน่วง

 

อย่างที่เราเคยบอกไว้เมื่อเอนทรี่ก่อนๆนู่น เอนทรี่ไกลๆหน่อยอ่ะ

ว่าเราไม่ faith อะไรทั้งนั้น - -" มีแต่จะ blue faith ดูกบฎว่ะ

เพราะเราเชื่อว่าสิ่งที่น่าเชื่อถือที่สุด คือ เชื่อตัวเราเอง(เอาตัวเองเป็นบรรทัดฐานชัดๆ)

แล้วเราเชื่อแค่ว่าคนของเราไม่ทำให้เราผิดหวังหรอก เรื่องมันก็มีแค่นั้น

ใครคิดไงเราก็ไม่รู้อีกอ่ะนะ เราก็เป็นแบบนี้

เราว่าพวกเขาคิดดีแล้วก่อนที่จะทำแบบนี้ เชื่อแบบนั้นแค่นี้ น่าจะพอนี่ ถูกไหม

สุดท้ายแล้วจะจบลงยังไง... เราก็ยังรักเขาเหมือนเดิม

 

จบการดราม่าแต่เพียงเท่านี้

 

วันนี้ขอให้ทุกคนท่านลอยกระทงอย่างมีความสุข

 

ลอยความทุกข์และสิ่งไม่ดีทิ้งไปนะจ๊ะ บั๊ยบาย

 

 

 

edit @ 2 Nov 2009 18:53:22 by ~BAkA -*- MAf!A~

เมื่อวานนี้วันเกิดเราใช่ไหมล่า แก่ละ ขึ้นเลขสองแบบเต็มยศเลยคราวเน้ - -"

ขอบคุณพ่อกับแม่ พี่ๆ เพื่อนๆ และทุกคน ที่อวยพรนะจ้ะ

วันนี้เลยเอาของขวัญมาอวดหล่ะ คึคึคึ

คนแรกเลยบลอคบ้านใกล้เรือนเคียง พี่พีคอบบร้าาาาาาา~~

 

 

พี่พีบอกไม่มั่นใจว่าแป้งชอบใครเป็นพิเศษ แต่แป้งถือว่าพี่น่ารักมากนะ

พยายามทำแจจ๋าให้แป้งเนี่ย คึคึคึ ขอบคุณนะคะ แป้งว่าเหมือนออกนะ สวยด้วย ^_^

กระซิบนิดนึง... จริงๆแล้วแป้งชอบยูชอนมากๆๆๆๆๆหล่ะพี่พี แต่แจแป้งก็ชอบ ชอบทั้ง๕คนเลยในดงบังฯ

จริงๆพี่เค้าให้มาอีกสองอันแต่ไม่ใหะดูหรอก จิเก็บไว้เล่นคนเดียว กร๊ากกกก

 

ของขวัญชิ้นถัดมาก็ได้มาจากอาจุมนัด เป็นอีการ์ด

น่ารัก~ มีตัวอะไรมาร้องเพลงงุ้มงิ้มๆ ไม่น่าเชื่อว่าอาจุมจะเลือกอะไรน่ารักๆมาให้ คึคึ

ขอบคุณพี่นัทมากๆนะคะ *กอด*

 

ต่อมาก็เป็นการ์ดกับเค้กจากแพง... รูมเมทเราเอง

ถัดมาก็เป็นโทรศัพท์สายตรงจาก อัครฯ โทรมาเวิ่นอยู่พักนึง

บอกจะร้องเพลงให้วันเกิด แต่ไม่ขอร้องเพลงแฮปฯ แนวจริงๆ - -"

 

แล้วก็มีพี่ๆเพื่อนๆ ที่บอร์ด บ้านทอป และย้านทูยู น่ารักกันจริงๆ ตั้งกระทู้อวยพร อวยพรผ่านแชทบอกซ์

อ้อแล้วก็เพื่อนโบ้ กะเพื่อนนิค ร้องเพลงแฮปฯ กลางดอยคำ เริ่ดมาก ทุกคนมองชั้นเป็นตาเดียวเลย

ไหนจะโทรศัพท์จากเพื่อนสนิท ^_____^ สิรี~~~ และเมสเสจ จากหลายๆคนด้วย

 

แต่ที่เห็นจะกรี๊ดอยู่ไม่น้อยก็สาวๆบ้านเวิ่นฯ ณ พันทิปเนี่ยแหละ

พี่มิลค์ลงทุนให้ปาร์คขามาขอเราแต่งงาน(แบบหลอกๆ) พร้อมแหวนมั่น แอร๊ยยยย เขิลลล >/////<

 

 

ปาร์คขามิต้องเขิลไป คึคึคึ

ตอบไม่ต้องคิด.. Absolutely!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

พี่มิลค์บอกว่าเดี๋ยวจะหาว่าปาร์คมามือเปล่า... 

 

 

จัดไปอย่าให้เสียค่ะปาร์คขา... แพคกระเป๋าไปอยู่ด้วยกันเลยมั้ย?.... ตื่นย่ะตื่นนนนนน

 

ก็อย่างที่เห็นว่าเราไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวบนโลกนี้ หลายๆคนที่อวยพรวัดเกิดให้เราอย่างตั้งใจ

เราก็ไม่เคยเจอเขาด้วยซ้ำ มิตรภาพบางทีมันก็คงไม่ต้องตัวตนหรอก ใช้ใจทำให้เนี่ยซึ้งกว่าเยอะ

อย่างพี่พี(ขอพาดพุง คึคึ) เราจำได้ว่ารู้จักกับพี่เค้าครั้งแรกเพราะเราอัพบลอคว่าป่วย

พี่เค้าก็เคยมีคนรู้จักป่วยแบบเรา พี่เค้าก็ให้กำลังใจ จากนั้นเราก็ไปมาหาสู่บลอคกันอยู่เนืองๆ

แล้วเราก็คิดว่าพี่เค้าเป็นพี่ชายที่น่ารักคนนึง (แป้งเข้าใจถูกใช่มั้ยว่าพี่เป็นผู้ชาย... ฮา ล้อเล่นค่ะ)

 

อย่างพี่นัท แป้งก็รู้จักกับพี่นัทจากบอร์ดบ้านทอป รวมทั้งพี่รี่ พี่ปุ๋ย พี่กุ๊ก พี่โต๊ด และหลายๆพี่

แล้วก็เจอกันตัวเป็นๆตอนมีทบ้านทอป

แต่กับพี่นัท... แป้งคิดว่าเคมีเรามันคงเข้ากันได้(มั้ง?)

และมันคงเป็นเคมีประหลาดๆ ไม่ก็เคมีระเบิดปรมณู - -"

เพราะแป้งคุยหลายๆเรื่องกับพี่นัท บ่นๆแทบทุกเรื่องกับพี่นัท เวิ่นทุกๆเรื่องของห้อยศักดิ์กับพี่นัท

บางเรื่องที่แป้งไม่บอกใครแต่แป้งบอกพี่นัท ทั้งๆที่เรารู้จักกันได้ปีนิดๆเองถูกมั้ย?

 

อย่างบ้านเวิ่นฯนี่ก็อีกทุกคนที่นั่นน่ารักมากเราไปเล่นได้ไม่นาน ทุกคนพอรู้ว่าวันเกิดเราเค้าก็อวยพร

เอารูปเค้กรูปของขวัญมาแปะยกใหญ่ สนุกสนานกันไป จนเราได้แต่งงานกะปาร์คขา (ยังไม่เลิกเพ้อ)

 

บางคนอาจมองว่าที่เค้าทำๆไปเค้าอาจจะทำไปงั้นๆ ไม่ได้ใส่ใจเราจริงๆหรอก

นั่นก็แล้วแต่คนอีกนะ ถ้าคิดแบบนั้น ก็เศร้าใช่ไหม มองอะไรในมุมสว่างๆบ้างดีกว่า

โลกนี้ไม่ได้มีแต่เรา ที่หวังดีกับตัวเราเอง คนอื่นที่เค้าเป็นคนดี เค้าก็หวังดีกับเราเหมือนกันนะ

 

เอนทรี่ก่อนๆ อีโมไปซะเยอะเรื่องปาร์คขา...

ถามตัวเองว่าทำไมรู้สึกแปลกๆตอนเห็นน้ำตายูชอน...

เราก็ตอบไม่ได้... เราคุยกับเมทเหมือนกัน

ว่าเออมันคงเป็นอารมณ์ตื้นตันมั้ง

เหมือนตอนคอนมิโรติก ปาร์คมายืนอยู่ตรงหน้า นานมาก (เพลงอินซา)

เค้าไม่ได้มองเรา ไม่ได้มีเอ็คชั่น รีแอคชั่นอะไรกับเรา แต่น้ำตามันไหล

ไม่รู้ทำไมแล้วภาพนั้นมันก็โคตรจะ imprint  เลยเราจำได้เหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน

นึงถึงแล้วก็ทำหน้าเพ้อๆตลอด เป็นเอามากๆ แต่มัน imprint จริงๆนะ

เอาเป็นว่าไม่ว่าปาร์คจะร้องด้วยอารมณ์ไหน เราก็อีโมทุกครั้งไปน่ะนะ

อยากไปอยู่ตรงนั้น ค่อยๆเอามือปาดน้ำตาออกจากแก้มให้เบาๆ ทีละข้างๆ

แต่ก็รู้ไงว่าทำไมได้... นั่นละมั้งเลยทำให้อีโมขึ้นมา

เอาเป็นว่ายังไงซะก็ขอให้ทุกวันของปาร์คมีรอยยิ้มนะ

เราอาจจะไม่เหมือนแฟนคนอื่นๆของปาร์ค ในหลายๆอย่าง

แต่ทุกอย่างที่ทำๆไป เราใช้ใจ ไม่ได้ใช้สมอง... เท่านั้นแหละ

 

 

 

 

 

 

edit @ 6 Oct 2009 02:07:26 by ~BAkA -*- MAf!A~